پشت هر حرفی داستانی است و پشت هر نگاه، مِهری…
بیا اینطور فکر کنیم…
سآیه می‌شود چتر، برای یک روز بارانی که تو نگهش داری بالای سر یک پیرمرد تا خیس نشود…
سآیه می‌شود یک آغوش پُر مهر برای کودکی که در خیابان گم شده…
سآیه‌ها جمع می‌شوند، می‌شوند یک سُفره، برای کسی که مدّت‌هاست گرسنه می‌خوابد…
سآیه می‌شود “من” با “تو”
می‌شویم هم‌سایه،
هم‌پناه،
هم‌آغوش،
هم‌دل…
.
سآیه یعنی هنوز هم می شود کاری کرد که جهان، جایی زیباتری باشد برای همه…
.
با من، هم سآیه شو 🙂
تا همه،
هم سایه هم شویم…